Ook voor vaders, broers en zussen!

Wij ontvangen soms geschreven getuigenissen van mensen die in hun omgeving met verslaving te maken hebben (gehad). Elke situatie is uniek en in elke situatie zijn ook herkenbare / universele elementen. De ene situatie kent een goede wending, de andere een dramatische. Deze getuigenissen zijn een rijkdom voor diegenen die leren leven met een verslaafde in zijn/haar naaste omgeving, hetzij van dichtbij of van een grotere afstand.

ingezonden brief

De grootste uitdaging
Er zijn veel uitdagende situaties in mijn herstel als verslaafde geweest maar de meest aansprekende was voor mij als verslaafde aanwezig te mogen zijn bij uw meeting van Moedige Moeders. Het was ook een van de zwaarste. Hier werd ik echt geconfronteerd met de problemen die veroorzaakt worden door verslaafden zoals ik. Soms zo erg dat ze levensbedreigend zijn.

Door mij aanwezigheid kwam ik erachter wat voor mentale en emotionele stress wij als verslaafden veroorzaken en hoe verschrikkelijk ze kunnen zijn. Door onze verslaving veroorzaken we een situatie van een steeds terugkomende ellende die het geluk en de levenslust wegtrekken uit de moeders die met ons probleem te maken hebben. Graag wil ik als een geëmotioneerd verslaafde in herstel, u als moeder een riem onder het hart steken en u danken voor het aanwezig te mogen zijn in uw meeting.

De manipulatie
Weet dat u als moeder doorgaans niet de oorzaak bent van een verslaafd kind. Normaal gesproken bent u niet betrokken in de oorzaak van de verslaving. Wij als verslaafden willen u als moeder dat wel laten geloven. Maar geloof me, het zit in de verslaafde die in u als moeder, een barricade ziet in het verkrijgen van alcohol of drugs en zodoende u manipuleert om die alcohol of drugs te krijgen en te gaan gebruiken. Ook als hij of zij u ervan beschuldigd dat u hem of haar niet begrijpt, of niet wil helpen, gewoon omdat hij of zij niet weten hoe ziek ze zijn. Zij zullen u van nog veel meer willen beschuldigen, een lange lijst van dingen. Deze beschuldigingen zijn doorgaans allemaal verzonnen, onlogisch en er is weinig of niets van waar. U moet sterk blijven en proberen deze beschuldigingen aan de kant zetten.

Uw verdediging
Bescherm uw eigen geestelijke gezondheid door niet in te gaan op zijn of haar manipulaties, Ik als verslaafde weet dat het geen nut heeft en het maakt hem of haar boos en agressief. Natuurlijk weet ik dat ik makkelijk praten heb maar in godsnaam, probeer om het over te laten komen naar hem of haar, dat het u koud laat wanneer ze u weer willen manipuleren of weer liegen tegen u. Negeer het gewoon, zorg dat uw omgeving veilig is, vraag om hulp of bescherming van familie en echte vrienden om u heen.


Ik hoop dat alcohol en drugs net zo ongrijpbaar worden als de wind, lucht en de oceaan. Voor uw kinderen en mij. Therry


Deze tekst werd uitgesproken tijdens de uitvaart van een van onze dierbare kinderen

‘Je houdt je hart vast’

We kennen allemaal dit algemeen ingeburgerd gezegde. Het spreekwoord 'zijn hart vasthouden' is symbolisch en slaat op het feit dat men zo gespannen is, dat men grijpt naar het hart en deze van spanning vasthoudt.

Dit is eigenlijk wat er gebeurt als je ontdekt, of durft toe te geven, dat je een kind hebt die kampt met verslaving. Het betekent ook dat je, zodra je het onder ogen moet zien, eigenlijk automatisch de pauzeknop van je leven ingedrukt houdt. Niet alleen stopt het groeiende en bloeiende leven van je kind, broer of zus, maar ook dat van jezelf en de lieven in de naaste omgeving. Men houdt de adem in en het hart vast.

Wat kan volgen is een periode van verwarring, van ontkenning, van jarenlang de boel met de mantel der liefde bedekken, van schuldgevoelens, van graven in het verleden waar het mis zou kunnen zijn gegaan, van echtelijke ruzies, van het voor de buitenwereld verborgen houden, van het uit moeten leggen op feestjes, van het opvangen van de mensen die het zó lastig vinden, van het oneindige zorgen maken, nachten wakker liggen, voorgevoelens hebben en van het meerdere malen (denkbeeldig) afscheid nemen van je kind…

Je hebt, net als vogels in de natuur, je kind uit het nest gekieperd om volwassen te worden en je moet aanzien dat het de verkeerde kant uitvliegt. En er is niets wat je kunt doen. Voor sommige ouders kan er een moment komen dat het water aan de lippen staat en dat ze moeten toegeven dat hun strategie niet meer werkt en dat nu zíj degene zijn die hulpbehoevend zijn. Als dit moment aanbreekt is niets ooit meer hetzelfde; je hebt als ouder je eigen ‘rock bottom’ bereikt en je moet toegeven dat je verslaafd bent aan je verslaafde kind.

Op dat moment druk je de pauzeknop weer in, maar dit keer om het leven weer verder te laten gaan. Je besluit dat jij wél mag leven, lachen en dat je vreugde mag voelen; dat er nog broers en zussen zijn die te weinig aandacht hebben gekregen en jouw liefde en zorg ook verdienen. Dat vooral jij, maar ook je naasten het verdienen dat er vrede is en geluk. En vreugde. En nieuw leven. Niet dat dit altijd lukt, maar het begin is gemaakt. Voor dat moment is moed nodig. Het is de controle loslaten die je dacht te hebben. En loslaten is geen werkwoord. Loslaten is accepteren.

Vanaf dat moment is de zorg voor jezelf belangrijker dan dat voor je verslaafde zoon, dochter, broer of zus.

De mensen die deze stap hebben gemaakt beginnen dan hun moeizame reis van het loskoppelen, als het ware, van de onvoorwaardelijke liefde die men voelt voor het kind en de zorg die men wil geven. De liefde blijft, maar de zorg en het zorgen-voor mag omgevormd worden. De verslaafde moet verantwoordelijkheid nemen voor de verslaving en alles wat daarbij komt kijken. Sterker nog, je beseft dat je de verslaving in stand houdt als je deze stap niet maakt en doorzet. Het enige wat je nog voor je naaste kunt doen is deze een spiegel voorhouden.

En, zoals een moeder het zo treffend zegt: ‘Als liefde verslaving kon genezen ... was er niemandverslaafd... ’Dat hier wat moed en kracht voor nodig is moge duidelijk zijn. Het gaat met grote angst en beven gepaard en wat bijna altijd blijft knagen is de onzekerheid of je hier wel goed aan doet. En het is deze dagen op hartverscheurend pijnlijke wijze duidelijk geworden, dat dit niet persé hoeft te betekenen dat je hiermee ook je kind redt. Dat dit hele proces voor zowel de verslaafde als voor de mensen in zijn of haar omgeving een heel eenzame weg is, is misschien nu ook helder… maar, wanneer je een groep mensen vindt die precies deze hartezeer kennen en tevens elkaar stimuleren om door te gaan met het zorgen voor jezelf en het zetten van positieve stappen, dan heb je geluk. Dan sta je samen sterk. Dan lost de eenzaamheid als het ware op. Dan ben je niet meer alleen.


Gedicht geschreven door een zus (september 2016)

Verslaafde Vreemdeling

Verslaafde vreemdeling eerst was je voor mij heel bekend maar nu weet ik zelfs niet meer wie je bent
we deelde veel met elkaar nu ben je anders en voor jezelf een gevaar

Verslaafde vreemdeling jij was de persoon van wie ik erg veel hield mijn liefde voor jou was puur en heel groot maar als je zo doorgaat ja verslaafde kan ik je een ding vertellen dan ga je dood

Verslaafde vreemdeling ik heb nu een ander beeld van jou ik zie je nu als een verslaafde junk die alleen maar achter drugs aan wil gaan omdat hij de verleiding niet kan weerstaan
Daarmee doe je ons als slachtoffers veel verdriet maar dat intresseert jou toch niet

Verslaafde vreemdeling je hebt in je leven een keuze gemaakt waarmee je ons erg hebt geraakt
Mama en papa hebben jou een mooi leven gegeven maar die fout die je hebt gemaakt kan ik je niet vergeven

Verslaafde vreemdeling mijn vertrouwen en geloof in je is weg en dat zal je niet meer terug kunnen winnen of krijgen want jou kunnen vertrouwen zou nu en in de toekomst altijd wel moeilijk blijven

Verslaafde vreemdeling soms mis ik je en het verlangen naar jou is dan enorm
Gewoon elkaar weer kunnen zien even knuffelen of even praten hand in hand met elkaar lopen daar hoef ik nu je je leven met deze invulling gevult hebt ook niet meer op te hopen

Verslaafde vreemdeling je houd me ook wakker in de nacht in mijn hoofd houd je stil de wacht dan kom je in gedachten voorbij en dan gebeurt er wat met mij je raakt mijn gevoelige snaar en dan is het klaar en dan komen mijn emoties in tranen naar buiten ook ik ben maar een mens en moet mijn verdriet kunnen uiten

Verslaafde vreemdeling ik weet niet waar je bent of je nog wel weet dat je op de wereld bent
Helemaal verzonken in de drugs die je nu ziet als je grootste vriend om je pijn die je nu voelt te onderdrukken en je dacht natuurlijk met drugs gaat dat wel lukken dan ben ik de man en krijgt niemand mij aan stukken

Verslaafde vreemdeling het is moeilijk om jou vanaf een afstand te zien veranderen in een persoon die ik niet meer ken ik mis de jongen in jou wie je echt bent dat is het mens die iedereen in jou herkend

Verslaafde vreemdeling het doet me verdriet het doet me pijn maar jij koos ervoor om een ander persoon te zijn
Ik wil je nu niet zien ik wil niets met je te maken hebben je bent volwassen maar waar ik me zorgen om maak is of jij het wel zal redden

Verslaafde vreemdeling ik wil niets liever dan dat jij op het rechte spoor gaat en heel vlug die enge & gevaarlijke wereld verlaat en de zin in het leven weer gaat zien pas dan verslaafde vreemdeling zal ik je wel weer willen zien misschien

En dat we samen weer aan de band van vertrouwen kunnen bouwen samen sterk staan elkaar weer als broer & zus zien en herkennen elkaar met kleine geluksmomenten verwennen
Hoop dat dat gebeurt al is mijn vertrouwen daarin verweg

Ik hoop dat je je weg naar de escape kunt vinden en dat ik je weer kan zien als mijn eigen lieve broer en niet als de junk zoals nu zet die persoon voorgoed opzij in je leven en ga echte liefde & aandacht geven aan de mensen die dichtbij je staan zodat we straks als een hecht gezin weer verder kunnen leven verder kunnen gaan